Verlies en Rouw

bosBij rouw denken we in de eerste plaats aan het verdriet na het sterven van een dierbare. We ervaren een scala van ambivalente emoties en reacties op zo een ingrijpende gebeurtenis.  Verwarring, desoriëntatie, hevige gevoelens van angst en pijn, depressie, gevoelens van schuld en schaamte, wanhoop, agressie. We kunnen dromen hebben over de overleden persoon, of nachtmerries. We kunnen twijfels  hebben of dat we zelf nog wel verder willen leven. We proberen het verlies te begrijpen. Het voelt als een emotionele aardbeving of een emotionele rollercoaster. Rouw betekent ook  een zware belasting voor het lichaam en veelal ervaren we lichamelijke reacties. Onze sociale relaties veranderen. We verliezen interesse, energie, we ervaren het leven zonder betekenis. Dit rouwproces voltrekt zich in fasen. Het onder ogen zien en erkennen van het verlies. Het toelaten van het verdriet en het doorleven van de pijn. Het aanpassen aan een ander leven. En het weer oppakken van de draad van het leven.

Maar ook bij andere verlieservaringen worden we geconfronteerd met dergelijke gevoelens en kan dit een rouwproces met zich meebrengen. Je kunt hierbij denken aan echtscheiding, een vriendschap die verloren gaat, een relatie die verbroken wordt. Pensioen, dat niet alleen verlies van werk is maar waar ook sociale contacten wegvallen. Waarbij je status, je maatschappelijke positie en je gevoel van eigenwaarde veranderen. Een ziekte die je beperkt waardoor je niet meer in staat bent om emoties te ervaren en je te uiten zoals voor jou goed was. Afscheid nemen van gezondheid en uiteindelijk van het leven. Een opname in een bejaardentehuis waarbij je afscheid neemt van een periode in je leven en je vertrouwde omgeving achter je laat. Rouwen doe je ook om iets dat je graag had willen hebben of dat je graag had willen zijn maar dat niet zo hééft mogen zijn. Een levensperspectief dat niet vervuld wordt zoals een verhuizing of een promotie die niet doorgaat. Een kinderwens die niet in vervulling gaat. Vaak staat men niet stil bij de ingrijpende betekenis en gevolgen van dergelijke verliessituaties.

De keerzijde van vreugde en liefde is rouw en verdriet. Dat treft ons allen in veel verschillende vormen en is op zich universeel. Toch ervaren wij het op onze eigen wijze. Bij iedereen verloopt het proces weer anders. Ieder rouwproces is uniek. De tijd op zich heelt de wond niet. We hebben rouwtaken en rouwen is hard werken. Maar gevoelens van machteloosheid verminderen als je zelf vorm en betekenis geeft aan wat je is overkomen. Professionele steun zoeken is geen teken van zwakte. Het betekent dat je jezelf dat wat nodig is gunt en geeft om optimaal te herstellen. Zodat je je weer kunt binden aan een nieuwe situatie waarbij je dierbare herinneringen zorgvuldig bewaart.