Wat als je de verkeerde afslag neemt?
Stel je voor dat je in de auto op een rotonde rijdt.
Je weet ongeveer waar je naartoe wilt, maar je weet niet welke afslag je moet nemen. Je rijdt langs de eerste afslag. Misschien toch niet. Je rijdt nog een rondje.
Bij de volgende afslag denk je: Deze lijkt goed… maar wat als ik straks ontdek dat het de verkeerde keuze was? Dus je rijdt nog een rondje. En nog één. Je blijft op de rotonde. Misschien herken je dit gevoel. Je staat voor een keuze over je werk, je relatie, een verhuizing of een andere belangrijke verandering. Je wilt graag weten wat de juiste beslissing is voordat je hem neemt. Maar hoe meer je probeert zekerheid te krijgen, hoe moeilijker kiezen wordt.
Wat als er geen perfecte afslag is?
We willen graag geloven dat er ergens een keuze bestaat die precies goed is. De keuze waarbij alles klopt. Waarbij je geen spijt krijgt en later kunt zeggen: “Dit was absoluut de juiste beslissing.” Maar het leven werkt meestal niet zo. Iedere keuze brengt iets met zich mee.
Je wint iets en verliest misschien iets anders. Er ontstaat ruimte, maar ook onzekerheid. Een keuze kan opluchting geven en tegelijkertijd verdriet oproepen. Dat betekent niet dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt. Het betekent dat kiezen gevolgen heeft.
En als je toch verkeerd zit?
Stel dat je een afslag neemt en na een tijdje denkt: Dit is het niet. Dan kun je verschillende dingen doen.
- Je kunt de auto aan de kant zetten en je opnieuw oriënteren.
- Je kunt doorrijden en kijken waar de weg je brengt.
- Je kunt keren.
- Of je kunt teruggaan naar de rotonde en een andere afslag nemen.
Niet iedere keuze is eenvoudig terug te draaien. Sommige beslissingen hebben grote gevolgen. Toch hoef je ook bij een belangrijke keuze niet vooraf alle kilometers van je toekomstige route te kennen. Je mag onderweg opnieuw kijken.
Misschien is dit de echte vraag
Wanneer je veel twijfelt, vraag je jezelf misschien: “Wat is de juiste keuze?” Maar misschien helpt een andere vraag meer: “Welke keuze past op dit moment bij mij en bij wat ik belangrijk vind?” En daarna: “Kan ik mezelf vertrouwen als de weg anders loopt dan ik had gehoopt?” Dat zijn andere vragen. Ze vragen niet om zekerheid. Ze vragen om vertrouwen.
Een kleine oefening:
Sta je voor een keuze? Neem dan even afstand van de voor- en nadelen.
Schrijf drie dingen op:
- Wat vind ik belangrijk?
- Waar verlang ik naar?
- Waar ben ik bang voor?
Kijk vervolgens niet meteen welke van de drie het zwaarst weegt. Blijf er even bij. Soms ontstaat er juist duidelijkheid wanneer je niet langer probeert de onzekerheid weg te denken.
Je hoeft niet de hele route te kennen
Misschien is dat wel de geruststellende gedachte. Je hoeft niet te weten hoe de hele weg eruitziet voordat je een afslag neemt. Je mag onderweg stoppen. Je opnieuw oriënteren. Bijsturen. En soms terugkeren. Een keuze maken betekent niet dat je vanaf dat moment nooit meer mag veranderen. Misschien is het daarom niet de vraag of je de verkeerde afslag kunt nemen. Maar of je erop durft te vertrouwen dat je jezelf onderweg kunt blijven vinden.
Je hoeft niet 100% zeker te zijn om een stap te kunnen zetten. Soms ontstaat vertrouwen juist doordat je gaat rijden.
Als kiezen steeds moeilijker wordt
Merk je dat twijfel steeds terugkomt? Dat je veel bevestiging zoekt bij anderen of het lastig vindt om op je eigen gevoel te vertrouwen? In therapie kunnen we samen onderzoeken waar die twijfel vandaan komt en wat jij nodig hebt om steeds meer op jezelf te leren vertrouwen.
Je hoeft de hele route nog niet te kennen. Soms begint het bij beter leren luisteren naar degene die achter het stuur zit: jijzelf.
Deze blog maakt deel uit van de serie ‘Twijfel en onzekerheid’
- Blog: Waarom twijfel ik altijd? >>
- Blog: Waarom helpt meer nadenken juist niet? >>
- Blog: Waarom vertrouw ik zo weinig op mezelf? >>
- Blog: Wat als je de verkeerde afslag neemt?